Melvins - The Bride Screamed Murder (2010)

W 2006 roku doszło do wydarzenia niezwykłego – potwór imieniem Melvins pożarł, czy jak kto woli – wchłonął, dwuosobowy zespół znany jako Big Business. Ta swoista fuzja wyszła wszystkim na dobre. Melvins odeszli od eksperymentów, które były ich udziałem na przełomie tysiącleci i nagrali dwie bardzo dobre płyty – „(A) Senile Animal” z 2006 roku i „Nude With Boots” z 2008 roku. Widać, że współpraca układa się owocnie, bo w tym samym składzie (wciąż z dwoma perkusistami) i nie zwalniając tempa, kontynuują swoją bluźnierczą działalność.

Na rynek trafiło niedawno ich nowe dziecko – album „The Bride Screamed Murder” - album od którego, przyznaję, oczekiwałem bardzo wiele. Melvinsów lubię od lat, a ich ostanie dokonania rzuciły mnie na kolana. W końcu znaleźli idealne proporcje pomiędzy ciężarem, szaleństwem i przystępnością (wystarczy rzec, że „Smiling Cobra” z albumu „Nude With Boots” to, moim skromnym zdaniem, jeden z najlepszych metalowych numerów ostatnich lat). Chyba nie byłem osamotniony w moim oczekiwaniu, bo „The Bride Screamed Murder” w pierwszych dniach sprzedaży rozchodził się całkiem przyzwoicie i jako pierwszy album w historii zespołu znalazł się na liście Billboard 200.

Wiem, że King Buzzo to twardy zawodnik, więc nie będę się cackać i zerwę ten plaster szybko. Zawiodłem się. Brzmienie nadal jest rewelacyjne, ale pomysły jakby się zaczęły wyczerpywać. Co z tego wynika? Otóż… znowu skręcamy w kierunku udziwnień i usilnego wsadzania kijków w szprychy machiny komercjalizacji. Utwory są trudne do zapamiętania, a czasem nawet męczące. Zdarzają się wyjątki, jak chociażby całkiem przyzwoite „Pig House” i „Electric Flower”, ale… to jeszcze za mało. Riffy, które nakręcały ostatnie albumy, tu jakoś się rozmywają i tracą na wyrazistości. Weźmy taki „The Water Glass”, który zaczyna się potężnie, tylko po to, aby za chwilę przeistoczyć się w... jakieś dziwactwo – Buzz skandujący głupie hasła przy akompaniamencie bębnów. Takich udziwnień jest tu sporo i nie zawsze są najwyższych lotów. Rozczarowywać może przeróbka „My Generation”, która w wykonaniu Melvins jest po prostu wolna i nudna.

„The Bride Screamed Murder” to przede wszystkim płyta dla wiernych fanów, którzy są w stanie słuchać Melvins dla samej przyjemności obcowania z ich niepowtarzalnym brzmieniem. Laicy mogą kompletnie nie zrozumieć tego, co ma tu miejsce.

Ocena: 5/10

Próbka:
Pig House/Electric Flower (live)

(Paweł D.)